Çiğdem Topçuoğlu Hocamız, 3 Kasım 2007 tarihinde 2. Dünya POOMSEA Şampiyonası için gittiği Kore’de, 29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMINDA Poomsea Milli Takım Teknik Direktörü Seyfullah KİM ve Teknik ekibi tarafından tertiplenen KORE’deki şehitliği ziyarete gittiğinde hissettiklerini sitemizde yayınlanması için bize yollamıştı.

Milli Takım Sporcularımızdan Türkiye'deki dostlarına mesaj:





2. Dünya POOMSEA Şampiyonasına gittiğimiz Kore’de, 29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMINDA Poomsea Milli Takım Teknik Direktörü Seyfullah KİM ve Teknik ekibi tarafından tertiplenen KORE’deki şehitliği ziyarete gittik.
Bu geziyi düzenleyen hocalarıma sonsuz teşekkürlerimi sizin aracılığınızla iletmek istiyorum.

Ülkemiz üzerinde oynanan oyunlarla tarihteki insanlarımıza nasıl zayiat verildiyse günümüzdeki insanlarımıza da aynı zayiatı vermeye devam ediyorlar. Bir söz vardır. Tarih ezeli tekerrürden ibarettir diye. Şehitliği ziyaretimizde bir daha anladım ki bu ülke bir bütün ayrılamaz. Türk , Kürt , Laz , Çerkez , Alevisi ile bir bütün oluşmuş durumda. Şehitlikte yatan şehitlerimiz geçmişteki birlikteliğin en güzel örneği. Türkiye’nin her yerinden şehitlerimiz. Farklı ırk, farklı dil, farklı kültür olabilir ama AMAÇ aynı. Vatan için birliği oluşturmuşlar ve hep birlikte yabancı topraklarda koyun koyuna yatıyorlar. Baş uçlarında ki mezar taşlarında sadece isimleri ve yaşları mevcut. Bazısında isim  yok. Meçhul asker yazıyor. Çok ağırıma giden de oydu zaten (meçhul asker). Bir avuç toprak aldım meçhul askerden. Vatan toprağı ile buluşsun diye. Bilmiyorum içimden geldi. Her neyse sözü fazla uzatmayayım. Bu Ülke bir bütün ayrılamaz. Ayırmaya da kimsenin gücü yetmez. Yeter ki biz bir birimizin kuyusunu kazmayalım. Güzel işler yapan insanlara destek olalım köstek değil.

POOMSEA Milli Takım Sporcusu
Çiğdem TOPÇUOĞLU


Milli Takım sporcularından bazı arkadaşların duyguları  

*2. Dünya Poomsea Şampiyonasına gittiğimiz Kore’de büyük bir hasretle tertiplenen Kore şehitlerini anma gezimizde oluşan duygusal tablo inanılmazdı. Göğsümüzü kabartarak şehitlerimizi anarken içimizin kan ağlaması göz yaşlarımızla birleşince biz Türkler nerede olursak olalım bir olduğumuzu tescilledi sanki. İsimleri tek tek okur iken birden beliriveren meçhul askerlerin mezarları bizleri o kadar duygulandırdı ki o sessizlikteki içimizdeki haykırış tarifsizdi. ALLAH ’ dan rahmet dileyip , dualarda bulunduğumuz şehitlerimize hüzünlü ama bir hasretlik gidermenin sevinci ile ayrıldık.

*Niçin atalarımız yabancı insanlar için ölmüşler?

*Bir anne yüreği ile bütün şehitlerimizi kendi evlatlarımmış gibi hissederek öyle duygulandım ki anlatamam. Aynı zaman da içimin sızladığını hissettim. Soyadlarına baktım. Tanıdığım 10 uncu yakın çıktı. Şehitliğin giriş kısmında özellikle bir şehidimizin (Pusan’da yatıyorum) şiiri yüreklerimizi dağladı ve dostluk bağlarımızın nedenli sağlam ve güvenilir olduğunu anlatmaya yetiyordu.

 

 

Yazının Orijinali: http://www.turktkd.com/portal/news.asp?Action=Read&hid=296   adresindedir.

Copyright © 2012. All Rights Reserved.